Günümüzde kişiler arasındaki borç ilişkileri çoğu zaman WhatsApp ve benzeri mesajlaşma uygulamaları üzerinden yürütülmektedir. Para talebi, ödeme tarihi, borcun kabul edilmesi veya taksitlendirme konusundaki yazışmalar, uyuşmazlık ortaya çıktığında hukuki açıdan önem kazanabilir. Bu nedenle elektronik mesajların mahkemelerde delil olarak kullanılıp kullanılamayacağı sıkça gündeme gelmektedir.
Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 199. maddesi, elektronik ortamdaki verileri belge kavramı içerisinde değerlendirmektedir. Bu kapsamda WhatsApp yazışmaları da hukuka uygun şekilde elde edilmeleri ve uyuşmazlıkla ilgili olmaları koşuluyla delil olarak sunulabilir. Ancak bir mesajın belge niteliğinde olması, her durumda kesin delil sayılacağı anlamına gelmez.
Yazışmaların kim tarafından gerçekleştirildiği, içeriklerinin değiştirilip değiştirilmediği ve konuşmanın bütünlüğü mahkeme tarafından değerlendirilebilir. Özellikle karşı tarafın borcu açıkça kabul ettiği mesajlar, somut olayın koşullarına göre delil başlangıcı veya başka bir delil niteliğinde önem taşıyabilir. Gerekli hâllerde bilirkişi incelemesiyle elektronik verilerin doğruluğu araştırılabilir.
Bununla birlikte WhatsApp yazışmalarının tek başına her alacak davasının kazanılmasını sağlayacağı düşünülmemelidir. Senetle ispat zorunluluğu, delillerin hukuka uygunluğu ve ispat yüküne ilişkin kurallar birlikte değerlendirilmelidir. Bu nedenle elektronik mesajların eksiksiz şekilde muhafaza edilmesi ve diğer delillerle desteklenmesi önemlidir.
