Teknolojinin gelişmesiyle birlikte sözleşmelerin elektronik ortamda kurulması yaygınlaşmıştır. İnternet üzerinden alışveriş yapılması, dijital hizmetlere üyelik oluşturulması veya elektronik platformlar aracılığıyla ticari anlaşmalar gerçekleştirilmesi, sözleşmeler hukukunda yeni uygulama alanları ortaya çıkarmıştır. Bu nedenle elektronik ortamda kurulan sözleşmelerin hukuken bağlayıcı olup olmadığı önem taşımaktadır.
Türk Borçlar Kanunu kapsamında sözleşmeler, tarafların karşılıklı ve birbirine uygun irade açıklamalarıyla kurulur. Kanunen özel bir şekil şartına tabi olmayan sözleşmelerin elektronik ortamda kurulması da mümkündür. Bu nedenle internet üzerinden verilen kabul beyanları, somut olayın koşullarına göre hukuken bağlayıcı sonuçlar doğurabilir.
Bununla birlikte elektronik sözleşmelerde tüketicinin korunmasına ilişkin özel düzenlemeler de önem taşır. Özellikle 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun ve Mesafeli Sözleşmeler Yönetmeliği kapsamında ön bilgilendirme, cayma hakkı ve diğer yükümlülükler gündeme gelebilir. Ayrıca güvenli elektronik imza gerektiren işlemler bakımından 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu hükümleri değerlendirilmelidir.
İnternet üzerinden yapılan sözleşmelerin geçerliliği, işlemin niteliğine ve ilgili mevzuatta öngörülen koşullara bağlıdır. Elektronik ortamda onay verilmiş olması her türlü sözleşmenin geçerli olduğu anlamına gelmez. Bu nedenle tarafların sözleşme hükümlerini incelemesi ve elektronik işlem kayıtlarını muhafaza etmesi, ileride ortaya çıkabilecek uyuşmazlıklar bakımından önemlidir.
